Evcil Ruh

Ama düzen çoktu bu düzen bazları ve bazıları düzen bozdu düzenin içinde düzülenlere inat.

İştah açmak için arada hayatın acısını yemek lazım.

Sen olasın ki şen olasın.

İncelik beklemeyin, karşı cinse karşı. Sıfır-beş sinir uçlarımı çoktan tükettim.

Hayat çizginde başkalarıyla kesişmeler yaşarsın ama daim olan sensin. Yalnız doğdun yalnız öleceksin.

Beyin kıvrımlarımın sessiz kıyılarında oturmuş düşünüyorum, “Beyin kıvrımlarımın sessiz kıyılarını.”

Arkana bakmadan çekip gidebiliyorum dediğin kadar özgürsündür.

Belki yarım belki yarımdan da yakın!

Yağmurun tanrının gözyaşları olduğuna inanmışımdır nedense. Yağmurlu bir günde yürürken kutsanmış hissediyorum kendimi.

DNA kod dizliminde bir hata tespit etti. Şimdi yeniden derliyor.

İç gönlüm en güzel şarapları, altından ırmaklar akan ebedi mabedinde.

Toprak tıpkı kadına benzer. Tohumu ekersin, toprak onu besler büyütür. Ama canlıya asıl sırrı toprak mı yoksa tohumu eken mi verir?

Eğer insanoğlu savaşların olduğu bir dünya yerine kitapta tarif edilen bir cennette yaşıyor olsaydı, tekerleği bile icat edemezdi.

.Nokta aslında herşeyin başlangıcıdır .Herşey başlangıçta bir nokta idi .Ama insanoğlu almış bu noktayı koymuş cümlenin sonuna .Ne garip

Öldükten sonra öldüğümün farkında olmayacaksam bu korku neden?

Tanrısal düzleme parelel doğrular çizmeye çalışıyor.

Görünmeyeni görmek için ona bir kılıf uydurur insan. Sonrada o kılıf üzerinden çıkarımlar yapar. Halbuki gerçeklikten uzaklaştığını bilmez.

Beynindeki zaman algısını kaybetti. Anı yaşamakla meşgul. Artık ne geçmişi nede geleceği var.

Su buharını soluyarak susuzluğunu gideriyor.

Kafatasına ektiği fasulyenin büyüyerek gökyüzüne ulaşması üzerine dengesiz hareketlerde bulunmaya başladı.

Işık hızında giderken bir kaç protonla kafa kafaya çarpıştı. Oluşan ufacık karadeliğin içinde kendisini salınım yaparken gördü…

İnsan bir aynadır ve sırrı yeterince olgunsa ona baktığınızda tanrıyı görürsünüz.

Kalbinin içine hapsolmuş evcil ruhunu özgür bırakarak yabani hayata salmak istiyor.

Gölgemle yerlemizi değiştik bugün. Gece karanlığında yok olmak ve gün doğarken tekrar can bulmak yavaş yavaş.

Rüyalarımda kontrolü ele alır, en yakın apartmanın tepesine çıkar, boşluğa atlardım. Dehşet bir acıyla uyanır ve gülümserdim tanrıya…

Ufuk çizgisini nirengi alarak sonsuzluğa uçmaktır nihai amacı.

Bir nokta ile başlayan şu hayatta üç nokta kadar yol alamamanın farkındalığı.

Sürekli genişleyen evrenin dışına çıkıp, sürekli daralan bir boşlukta yaşamak istedi.

Evrenin sonsuz boşluğu damarlarımın arasından sessizce ilerliyor.

Dünya küre değilde ağaç şeklinde olsaydı insanlar yaprakları kemiren kurtçuklar olurdu.

Hayat iki günden ibarettir. Birinci günü hep koşturmaca içinde geçer ikinci gününü yaşayınca anlatacağım.

Aynalar tanrının gözleridir kusursuz yaratılanı görmemizi sağlayan.

Bulutlara yeryüzünden havalanan kıvılcımlar yağıyordu.

Tekrarlayan dalga salınımları yaparak yaşıyorum şu sıralar.

Çinde üretilmiş ucuz hayal dünyası arıyorum.

Beynimdeki kara delik hafızamı yutuyor.

Dün geçmişimle, yarınki geleceğim üzerine muhabbet ettik.

Güneş ışıkları yeniden damlamaya başladı gözlerimden.